ขอคำแนะนำเกี่ยวกับช่องทางไปแคนาดา

พี่ๆท่านใดมีคำแนะนำ เกี่ยวกับการไปทำงาน ก็ขอความกรุณาด้วยนะครับ ผมอยากไปจริงๆ ปล.เรื่องไปเรียนผมคงไม่มีเงินพอครับ

พี่ๆท่านใดมีคำแนะนำ เกี่ยวกับการไปทำงาน ก็ขอความกรุณาด้วยนะครับ ผมอยากไปจริงๆ ปล.เรื่องไปเรียนผมคงไม่มีเงินพอครับ  1 ทำไม ต้องแคนาดา เท่านั้น  ???  ถ้าแค่ไม่อยากใช้ชีวิตอยู่เมืองไทย อยากเปิดตัวเอง ออกมาต่างประเทศ ไม่ลองหาดูประเทศอื่นๆ ใกล้ๆ ก่อนเช่น ออสเตรเลีย  นิวซิแลนด์ ซึ่ง น่าจะง่ายกว่า 2 อยากให้มองเรือ่งการ ไปอยู่ประเทศไหนก็ตาม มองแบบการเข้าแบบ ถูกกฎหมายเป็นสำคัญ เพราะถ้ามาด้วย วีซ่าท่องเที่ยว แล้วแอบทำงาน...... ถ้าโชคร้ายทำไปแล้ว โดน เจ้าหน้าที่จับได้ คุณ โดนส่งกลับประเทศ และโดนห้ามเข้า มาอีก ตลอดชีวิตรวมถึง อเมริกาด้วยเพราะ ข้อมูล crimal record ของที่ แคนาดา จะ link กับ อเมริกา โดยอัตโนมัติ และมีคนเคยโดนมาแล้ว ไม่ได้ขู่คะ 3 อายุยังน้อย อย่า พลี พลาม ตั้งสติ เพราะเห็นคุณมาทิ้งคำถามทำนองนี้ ไว้ พอสมควร    และบ่อยๆ จึงเข้าใจว่า คงอยากมาอยู่ต่างประเทศมากแล้วได้เคยเข้าไปอ่าน  เงื่อนไขการขอวีซ่าที่คุณ jack เคยให้ไว้ บ้างรึยัง อันนี้สงสัย เพราะคำถามที่คุณมาทิ้ง ในแต่ละครั้ง ดูเหมือนว่า  คุณไม่เคย เข้าไป อ่าน เวป ที่ เป็นตัว เมนหลัก ของคนทีมาอยุ่ที่นี่  ทุกคน ที่ดำเนินเรื่องเอง เค้า ต้องอ่าน กัน ทุกคน เพื่อการเข้ามาอยุ่แคนาดาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ยกเว้นคุณจ้าง agency ก็ไม่ต้องอ่าน เพราะ สังเกตว่า ทุกครั้งที่คุณเข้ามาถาม คุณอยากจะได้ทางลัด ในการเข้ามาแคนาดา ซะมากกว่า ไม่เคยมาถามคำถาม ที่เกิดจากการ เข้าไปอ่าน เวป ของ CIC  มักจะมาถาม แบบ เล่นบาสเกตบอล คือ ลักไก่  กะยิง ชาว ชูตลงห่วง เอาแต้มอย่างเดียว  เข้าใจคะยังเด็ก แล้วไม่เคยเจออุปสรรค ให้ต้องแก้ไขนัก 4 ถ้ากำลัง ทรัทย์ มีไม่พอ ที่จะ มาเรียน    คุณไม่ใช่เป็นคนเดียว ที่ มีปัญหานี้ คะ อย่าเพิ่งหมดหวัง การอยากมาทำงาน แทนการเรียน เพราะไม่มี กำลัง เงินพอ นั้น  บอกได้เลยว่า ที่แคนาดา แม้ จบหมอ จบวิศวะกร จบกฎหมาย จบบัญชี จาก ประเทศ ตน แต่พอมา แคนาดา ก็ต้องมาตั้งต้น เรียนใหม่ อยู่นี้ วุฒิจาก นอกประเทศ เค้าไม่รับ ให้ทำงาน เพราะ ไม่ได้ มาตราฐานของที่นี่ ดังนั้น  คนที่อยู่ ที่นี่เอง มาจากทั่วโลก ก็ยังหางานทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ  คนที่อยู่ที่นี่ จะเห็น หมอ วิศวะกร หัวหน้าทนายความ จากอินเดีย รัสเซีย ขับรถแท็กซี่  ทำพิซซ่าในร้าน เต็มไปหมดในแคนาดา พวกเค้า แม้จะ ภาษา และวุฒิการศึกษา ดี ก็ใช่ว่าจะหางานได้ง่าย อุปสรรค มัน มีองค์ประกอบหลายๆ อย่าง แต่ถ้าคุณจะถามว่า ทำไม พวกเค้า ยังทำ ทำหรืออยุ่แบบ นี้หละ บางคนอยู่เป็น สิบๆ ปี คนพวกนี้เค้า ไม่ได้ทำเพื่อตัวเค้าเองคะ เค้าทำเพื่อครอบครัว และชีวิตที่ดีกว่า การอยู่ในประเทศเค้า ประเทศเค้า ไม่มีความสงบและปลอดภัย เค้าถึงได้ กระเสือกกระสน ดิ้นรน มาหา ที่ซึ่ง คิดว่าปลอดภัยกว่า อยู่ ลูกหลานได้ เรียน ได้ มีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่า การอยู่ในประเทศ ที่ การเมือง ล้มเหลว ยิงกันตาย แทบทุกวัน ดังนั้น  คุณยังเด็ก เพิ่ง 18 เองตั้งใจ เรียน ให้ เยอะๆ เมืองไทย เค้า ชอบ ปริญญาหลายๆ ใบ ทำงานเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในงานที่ชอบ  รอ ให้ตัวเอง แกร่งพอ ซะก่อน ถึงตอนนั้น ถามตัวคุณอีกครั้ง ตอนมีหน้าที่การงานทีดี แล้ว ว่ายังจะอยาก มาแคนาดา หรือยังอยากจะ มาใช้ชีวิตต่างประเทศ อยู่หรือป่าว  ถ้าคำตอบ ใน 5-10 ปีข้างหน้า ยังเป็นเช่นวันนี้ที่คุณมาถาม หละก็      ใส่เกียร์เดินหน้าเลยคะ ออก  ลุย กับโลก กว้าง อยากที่หลายๆ คนในเวปบอร์ดแห่งนี้ เค้า กำลังทำกัน  ไม่ได้แนะนำให้ท้อ ว่า การที่ตัวคุณ หรือครอบครัวคุณ ไม่มีเงินส่ง คุณ มาเรียน หรือ มาอยู่ต่างประเทศไม่ได้  คุณจะเป็นคนที่ด้อย กว่า คนอื่นๆ หลายคน อยุ่ด้วยความลำบาก แต่จำทน จะหันหลังกลับก็ ไม่ ได้ ซึ่งก็มีให้เห็นเยอะแยะไป เท่าที่จำข้อมุล ที่คุณเคยทิ้วไว้ คือ คุณ จบ ปวช แล้ว และเพื่อนแม่ ก็ คงไม่ยอม ส่งค่าเรียนให้แน่ๆ ถ้ามาอยู่ กับ เค้าที่สนามก๊อฟ เพราะ อย่างที่ทราบๆ คือ สนามก๊อฟในแคนาดาเปิด ใช้งานจริง แค่ 4-5 เดือนต่อปี เค้าคงไม่มีงานให้คุณทำ จนสามารถ ออก work permit ให้คุณได้แน่นอน อย่าทิ้งความฝันคะ  อายุยังน้อย ยังไม่ยีสิบ เลย ชีวิตคุณยังอีกไกล นัก ดิฉันไม่รู้หรอกว่า คุณมีปัญหา อะไร ส่วนตัวที่เมืองไทยรึป่าว ถึงได้ อยาก หนีมาอยู่ต่างประเทศนัก เพราะ ด้วยวัยขนาดนี้  ถ้าไม่ตามแฟชั่นว่า กลุ่มเพื่อน พอจบ มัธยม พ่อแม่ ที่พอมีสตางค์ ก็ส่งลูกไปเรี่ยนต่อต่างประเทศ เลยอยากจะ ไปกะเค้าบ้าง  หรือว่า มีปัญหา กับคนในครอบครัวบางอย่าง จึงอยากหนีปัญหา ซึ่ง... การหนี ไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหา  แต่ควรจะอยู่สู้กับปัญหา และอุปสรรค น่าจะดูเป็น man ดีโดยเฉพาะเด็กผู้ชายด้วย :)แค่อยาก เป็นกำลังใจให้ สุ้ต่อไป    ทุกครั้งก่อน จะคิดทำอะไร คิดถึง คุณพ่อคุณแม่คุณ คงจะดีใจ ถ้า รุ้ว่า มีลูกชาย เป็นคนมุ่งมั่น สู้ต่ออุปสรรคด้วยตัวเอง แม้วันนี้ คุณยัง มาแคนาดาไม่ได้ แต่คุณ ก็ ยังสามารถ ทำให้ พ่อแม่คุณ ภาคภูมิใจได้ ด้วยการเรียน คว้าใบประกาศ อะไร ซักใบ เรียนจบมีงานทำ หาเงินได้ด้วยตัวเอง แล้ว ยึด อก ลูกผู้ชาย ซื้อตั๋วเครื่องบิน มาอยุ่แคนาดาได้ด้วยตัวคุณ เอง จะดีกว่า มั้ยคะ  เคยคิดตรงนี้ บ้างมั้ย  ;) all the best wishes  and Good luck

เห็นด้วยอย่างยิ่งกับความเห็นและคำแนะนำของคุณdi_ann  ;)

ขอบคุณครับ ที่ช่วยบอก รออีก 5-10 ปี นั้นคงไม่ไหว ผมจะทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ก่อน  ..ผมอยากรีบทำงานมากกว่า เพราะ คิดว่าจะไปอยู่ที่นั่นตลอดชีวิต แล้วถ้าเป็นอย่างที่พี่บอก คือ วุฒิจากนอกประเทศเค้าไม่รับ ให้เข้าทำงาน เพราะไม่ได้มาตรฐาน แล้วทำไมผมจึงต้องเรียนที่ประเทศไทยต่อล่ะ สู้หาทางไปทำงานที่แคนาดาดีกว่า แล้วเก็บเงินเรียนเองหลังจากได้ PR ซึ่งคงหลายปีอยู่ ไม่งั้นคงเสียค่าเรียนแพงมาก ..นี่คือความคิดของผม มันอาจจะดูเหมือนว่าคิดง่ายไป แต่ผมมั่นใจในความสามารถของผม.... พี่ชายผมก็อวยพรไว้ว่า...ขอให้ได้นะมึง ปล.ต้องขอบคุณพี่มากๆนะครับที่ช่วยให้คำแนะนำ

เออ เจ้าน้องคนนี้ ดื้อ ดีจริงแอธ  (ทำให้นึกถึงตัวเองตอน ยังละอ่อนหนะ) อะ ถ้ามุ่งมั่นซะขนาดนี้ แนะนำคำเดียว  ใช้สติ ในการตัดสินใจ และอย่าประมาทกับทุกอย่างก้าว หนทางยังอีกไกล อวยพร ซะตอนนี้เลยแล้วกันคะ ขอให้โชคดี ชีวิตคุณ คุณ ลิขิตมันเองได้  ;) ฝากจำไว้ให้มั่น ก่อน say yes or no  กับเรื่องอะไรก็ตามในชีวิต  ใช้สติ และเหตุผลเหนืออารมณ์ความต้องการ ถ้าหากแม้มั้นจะมีพลาด บ้าง ก็ให้คิดซะว่า you learned from your mistake, which make you strong and stronger... ดิฉันคงไม่มีคำแนะนำ เรื่องช่องทาง(ลัด) ในการมาอยู่แคนาดาจะให้  ถ้าคุณมุ่งมั่นที่อยากจะมาจริงๆ อยากให้มอง แบบ  ถุกต้องตามกฎหมาย และไม่อยากให้คิดเรื่องมา ด้วย visa ท่องเที่ยวแล้วมาหลบๆ ซ่อนๆ ทำงาน แบบ หลายคน ทำกันอยู่  ดิฉันเป็น อริ กับเรื่องนี้  โดยตรงคะ   อยากให้เข้าไปอ่าน  link ของ CIC ที่คุณ jack เคยให้คุณไว้  เคยเข้าไป ศึกษารายละเอียดรึยัง  ???  ถ้ายัง ก็เริ่ม อ่านซะ ได้แล้ว คะ นั่นเป็นหนทางการ มา อยุ่แคนาดา แบบ เข้าตามตรอก ออกจามประตู ดิฉันจะไม่บอกช่องทางลัด ให้ เพราะดิฉันไม่ชอบ ชีทาง ให้ ใคร เดิน ลงนรก ทั้งๆ ทีรู้ว่า มันผิด ก็ยังแนะนำคะ I am not that kind of person ..sorry. มีรางวัลให้คะ ถ้าวันไหน คุณ มาแคนาดา ได้ ด้วย workpermit หรือ PR แบบถูกต้องตามกฎหมายได้ เท่านั้น ดิฉัน จะรอ อยู่ตรงเนีย(Toronto, cananda) เพื่อขอเลี้ยงข้าว เด็กดื้อ ที่มีใจมุ่งมั่น ซักมื้อ คะ มาถึงแล้ว Post ไว้ หน่อยนะว่า Diann, I am here to get my prize.. :) Good luck

ครับพี่ ผมจะเข้าไปศึกษา..ผมไม่ไปอยู่แบบผิดกฏหมายแน่ครับ ขอบคุณสำหรับคำอวยพร.. ปล.ขอบคุณครับ นี่เป็นคำแนะนำเกี่ยวกับช่องทางไปแคนาดา..ที่เหมาะสมและดีสำหรับผมมากที่สุดแล้ว

สู้ ๆนะคะเป็นกำลังใจให้ ไม่มีคำแนะนำนะค่ะ พอดีก้อกำลังจะขอวีซ่านักเรียนเหมือนกันค่ะ

โอ้โห คุณDi_Ann ขอบอกว่ามีความคิดเหมือนกันเลยค่ะ ชอบคนที่ทำตามกฎหมาย ตามกติกาเหมือนกัน เข้ามาเขียนชื่นชมคะ Thanya

กับการที่น้อง Boom อยากไปแคนาดา ทำไมถึงต้องคิดว่าน้องเค้ามีปัญหากับครอบครัวที่เมืองไทยหรือเปล่าด้วยล่ะคะ ก็แค่อยากไปไม่ได้เหรอ เราเองยังเบื่อเมืองไทย เบื่อคนไทยบางจำพวกเลย ทำไมคิดอะไรแบบนี้เก่งจังคะ เห็นหลายทีแล้วละ เราเองยังเคยโดนหาว่าใช้แฟนเป็นเครื่องมือเลย เฮ้อ.. ขอบ่นหน่อย ถึงน้องบูม พี่ว่าน้องบูม ต้องอ่านในเว็บ cic เยอะๆ นะคะ ส่วนประสบการณ์ของพี่ๆในนี้ แต่ละคน ก็มีวิธีมาแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับคุณสมบัติของแต่ละท่าน ดังนั้น เราต้องอ่าน แล้วหาแนวทางหนึ่ง ที่คิดว่าเราจะเดินตามได้ ซึ่งแน่นอน ตอนนี้อาจจะยังคุณสมบัติไม่ครบ ก็จะต้องหาวิธีทำให้ครบนะคะ พี่เองอ่านจนตาแฉะเลยละ ตามอ่านพวกกระทู้เก่าๆ เพราะงั้น ถ้าถามกว้างไป พี่ๆ เค้าอาจจะเข้ามาช่วยตอบกันลำบากหน่อยนะคะ สู้ๆ น้องเอ้ย

ครับ สู้ๆครับ

สวัสดีครับ ผมชื่อ joey ตอนนี้อยู่ USA แต่กำลังจะย้านไป Toronto  ครับ ผมเคยเข้าไปอ่าน ใน เวป อะไรซักอย่างจำไม่ได้ เขารับสมัครมาทำงานใน ฟาร์ม ที่ แคนาดา ครับ ถ้าไม่เลือกงานก็รองสมัครดูครับ ยังไงก็สู้ ๆๆ นะ ครับ Jesse Carter

ถ้าอยากมาทำงานที่แคนาดาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ก็คงหนีไม่พ้นต้องทำตัวให้เป็นคนที่มีคุณสมบัติที่แคนาดาต้องการ  1. คุณอายุแค่ 18 ปี ยังเรียนไม่จบวิชาชีพอะไรเลย แล้วจะมาทำงานที่นี่ได้หรือ 2. จะมาเรียนต่อที่แคนาดาก็บอกว่า ไม่มีเงินพอ 3. จะเรียนหนังสือต่อที่เมืองไทยก็บอกว่า แคนาดาไม่ยอมรับในมาตรฐานการศึกษา แล้วจะเสียเวลาเรียนไปทำไม? ปัญหาวนเวียนอยู่อย่างนี้ก็สรุปได้ว่า มาไม่ได้แน่นอน เว้นแต่ 1. ให้ผู้อื่นรับเป็นบุตรบุญธรรม  กรณีนี้อายุคุณเกิน 18 ปีแล้ว เป็นไปไม่ได้ 2. หาผู้หญิงคะเนเดีี่ยนแต่งงานซักคน  จึบเอาหรือไม่ก็จ้างเอา ไปหาจีบที่ไหนดี? หน้าวัดพระแก้วหรือว่าตามอินเตอร์เนท 3. ทำตัวให้มีคุณสมบัติที่แคนาดาต้องการ หนีไม่พ้นเรื่องเรียนต่อวิชาชีพและมีประสบการณ์การทำงาน - เป็นพ่อครัวอาหารไทย  กุ๊กไทยยังถือว่าเป็นอาชีพที่ต้องการความสามารถพิเศษ ไปเรียนทำอาหารแล้วทำงานเอาประสบการณ์ซักสองปี แล้วจึงหาร้านอาหารไทยจ้างขอ work permit อีกที ไปเรียนทำอาหารชาววังได้ที่ศูนย์ศิลปชีพบางไทร อยูธยา สอนทำอาหารไทยและแกะลวดลายอาหารด้วย หรือไปเรียนที่กรมแรงงาน หรือตามโรงเรียน - ไปเรียนหลักสูตรดูแลเด็กและผู้สูงอายุที่โรงพยาบาลกล้วยน้ำไท สุขุมวิท หนึ่งปี หรือที่อื่นๆ แล้วมาทำงานเป็น live in caregiver สองปีก็ขอพีอาร์ได้ ลองคุยกับคุณ Tanya ก็ได้ เธอทำงานด้านนี้อยู่ เคยเจอคนฟิลิปินส์ไปเรียนด้านนี้ที่ฮ่องกงหกเดือนแล้วก็มาทำงานที่แคนาดา ถ้าร้อนใจอยากมาเลยก็คงต้องขอวีซ่ามาเรียนภาษาแล้วหางานทำแบบรับเงินสดตามร้านอาหารหรืออื่นๆพอเป็นค่าใช้จ่ายบ้าง แล้วหาทางเข้าเรียน cert. or diploma อะไรก็ได้ที่มี co-op program เป็นโปรแกรมฝึกงาน ถ้าโชคดีก็จะได้งานทำไปเลย บริษัทผู้จ้างจะขอ work permit ให้ แล้วขอพีอาร์ต่อไป  มีคนทำวิธีนี้เยอะแยะไป ที่เหลือคุณต้องคิดเอาเองต่อแล้ว ขอให้โชคดี   ;D

ชอบใจคำตอบคุณ Nick ครับ ขอเสริมอีกนิดนึง สำหรับคนที่อยากจะย้านถิ่นฐานมาอยู่ Canada ต้องรู้จักประเมินตนเอง วางแผนระยะสั้น-กลาง ว่าจะทำอย่างไร จะมาโดยวิธีไหน ... คนมีอายุและประสบการณ์ อย่างผมมาด้วย Visa นักเรียนไม่ได้ ก็ต้องสมัครมาแบบ Skill Worker Visa ... ชื่อผมแปลว่าความรู้ เพราะพ่อ-แม่ ผมอยากให้ผมได้มีความรู้เป็นสมบัติติดตัวไปจนตาย พ่อ-แม่ผมไม่มีสมบัติอะไร ผมใช้ปริญญาตรีใบเดียวนี่แหละ ก่อร่างสร้างตัวมา เอาตัวรอดมาได้จนถึงทุกวันนี้ิ ... คุณเองก็เช่นกัน ไม่ใช่ลูกเสี่ย อายุยังน้อย ไม่มีเงินถุงเงินถัง ต้องพยายามขวนขวายหาความรู้ใส่ตัวเข้าไว้ ไม่งั้นต่อไปในภายภาดหน้าจะขยับตัวลำบาก ... อย่าว่าแต่จะขอ working visa มาที่นี่เลย ... ผมว่าสมัครทำงานที่เมืองไทยยังลำบากเลย ... ผมเป็นคนนึงที่ไม่เชื่อเรี่องที่บริษัทที่ Canada ไม่ recognize ปริญญาของที่เมืองไทย ... ใบปริญญาเป็นแค่ใบผ่านทางเท่านั้น ผมเห็น Canadian born มีใบปริญญาของที่นี่ โดนไล่ออกไปหลายคนแล้ว ... มันขึ้นอยู่ที่ว่าทำยังไง นายจ้างถึงจะเชื่อว่าเราสามารถทำงานให้เขาได้ต่างหาก ... Canadian Experience ก็คือประสบการณ์อะไรก็ได้ที่เขาเห้นว่าคุณคุ้นเคยกับที่นี่ และเป็นส่วนประกอบหนึ่งเท่านั้น ... "กึ้น" ต่างหากที่นายจ้างและกรรมการคัดเลือกนางงามต้องการ ...    ผมไม่เชื่อคำพูดที่ว่า "แคนาดาไม่ยอมรับในมาตรฐานการศึกษาของเมืองไทย" การคิดเข้าอย่างนั้นเป้นการคิดเข้าข้างตัวเองของคนที่หางานที่นี่ไม่ได้ต่างหาก - ปริญญาตรีจากเมืองไทย เป็น Base เป็นบันไดขั้นแรกของทุกอย่างของผม ผมภูมิใจกับปริญญาตรีใบเดียวของผม ใบนี้มากๆ ... - ปริญญาตรีจากเมืองไทย ทำให้ผมสมัคร Skill Work Visa ได้ - ปริญญาตรีจากเมืองไทย ทำให้ผมมีสิทธิกู้เงินรัฐบาลเรียน สมัครเรียน Certificate ที่นี่ ไม่ได้เริ่มเรียนใหม่ทั้งหมด เป็นแค่ต่อยอดจากที่เคยมีความรู้อยู่แล้ว ... - ปริญญาตรีจากเมืองไทย เป็นหนึ่งในคุณสมบัติของตำแหน่งงานที่ผมสมัคร และเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมได้งาน ...   ถามตัวเองว่าอยากจะมาทำงาน ย้ายถิ่นฐานมา Canada ... วันนี้ตัวเองได้ทำอะไรบ้างเพื่อบรรลุเป้าหมายนั้น ... ไม่มีทางลัดครับ ไม่ใช่อยากมาวันนี้ พรุ่งนี้ได้มาเลย ... คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดของการย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่นี่ก็คือ "ภาษาอังกฤษ" หากกลัวภาษาอังกฤษ เห็นภาษาอังกฤษหนึ่งหน้าแล้วไม่อยากอ่าน ... ภาษาอังกฤษไม่กระดิก แถมไม่ขวนขวายที่จะเรียนรู้ ... นายจ้างที่ไหนเขาอยากจะจ้างเรา ... ถามคุณ di-ann คุณ Mini Me ที่สัมภาษณ์คนมาเยอะแยะดูก็ได้ว่าอยากจะรับคนที่ภาษาอังกฤษไม่กระดิกเลยหรือเปล่า ... อายุ 18 ปี ไม่มีเงินถุงเงินถัง การเริ่มต้นก็คงอย่างที่คุณ Nick แนะนำ ... การมาด้วย Visa ท่องเที่ยวหรือ Visa นักเรียนนั้น ผมว่าคน sponsor ต้องแสดงหลักฐานทางการเงินพอๆ กันนั่นแหละ ... ข้อดีของ Visa นักเรียนก็คือเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้มีโอกาสขอ Skill Worker PR Visa ได้ง่าย ขอย้ำว่าโอกาส+ความตั้งใจ+พยายาม ไม่ใช่จะได้ทุกคน ...   อย่ามาด้วย Visa ท่องเที่ยวแล้วมาตายเอาดาบหน้า ... เพราะคุณจะกลายเป็นพลเมืองชั้นสอง - ชั้นสาม ทันที ... ยกตัวอย่างที่เห็นได้ชัด เช่นค่าแรงขั้นต่ำของที่นี่ 9.50 CAD หากไม่มี Visa ทำงานอย่างถูกต้อง อาจได้แค่ 5-6 CAD ต่อชั่วโมง ... อยากจะเรียนหนังสือก็ไม่ได้ อยากจะซื้อบ้าน-ซื้อรถก็ทำไม่ได้ ... หลักฐานทางการเงินของ Working Visa และ Skill Worker PR Visa นั้น เป็นส่วนประกอบหนึ่งเท่านั้น ไม่ใช่ส่วนประกอบหลัก ... ขนาดคัดเลือกนางงาม ยังต้องคัดคนที่ทั้งสวยทั้งมีกึ๋น ... skill worker ก็เช่นกัน ... ปริญาตรีเหมือนกันหมด 100 คนยืนเรียงอยู่ตรงหน้า คุณ di-ann กับคุณ Mini Me จะเลือกใคร ... โชคดีครับ ;D

ได้พี่ๆ อย่างคุณ Nick และคุณ Jake ที่มีประสบการณ์เข้ามาสรุป วิเคราะห์อย่างตรงไปตรงมาสุดๆ ถือเป็นความคิดเห็นที่มีคุณค่า เพราะมีประโยชน์  นำไปใช้ได้จริงกับน้องบูม ทำให้ได้แนวทางที่เห็นภาพชัดเจนว่า "ไม่มีที่ไหนอยู่แล้วสบายหรอก แต่ขึ้นกับว่าเราเลือกจะลำบากอยู่ที่ไหนกันต่างหาก" ขออณุญาติแชร์ ส่วนที่เคยหาข้อมูลอยู่บ้าง เพิ่มจากพวกพี่ๆ นะคะ การไปแบบ WEP เป็นโครงการเรียนภาษา และฝึกงานแบบได้รับค่าจ้าง ก็เป็นอีกหนึ่งทางที่ใช้เงินน่าจะน้อยที่สุด เพราะไม่ได้ไปเรียนอย่างเดียว ได้ทำงานอย่างถูกกฎหมาย แต่ต้องเสียค่าจัดหางานแพงเหมือนกันนะคะ และที่สำคัญต้องมีคนสปอร์นเซอร์ ล้านอัพ เหมือนเราไปเรียนนั่นละ ถัดจาก live-in cargiver ที่เสียแต่ค่าโครงการ ค่าเครื่องบิน และอื่นๆ แต่เมื่อไปอยู่ที่แคนาดาแล้ว ก็มีที่กินที่อยู่ พร้อมรายรับเข้ามาแน่ๆ ทุกเดือน แต่น้องบูมเป็นผู้ชาย แถมไม่มีประสบการณ์เลี้ยงเด็กซึ่งถ้าจะทำให้มี ก็ต้องไปเป็น aupair ที่ต่างประเทศ 1 ปี ใช้เงินเพิ่ม และเสียเวลาเพิ่ม อีกอย่าง งานเลี้ยงเด็กอาจจะไม่เหมาะกับเด็กผู้ชาย หรือ จากความคิดส่วนตัว การที่เราจะอยากไปเป็นประชากรของประเทศใดๆ เราก็ต้องมีคุณสมบัติที่ดีพอ ดังนั้น เรื่องการเรียน ลองเลือกเอาว่าจะเรียนอะไร ที่น้องบูมจะใช้ประกอบอาชีพ  เรียนไปเถอะค่ะ เรียนไว้ไม่เสียหลาย เพราะหากเรายังเป็นได้แค่แรงงาน คงไม่มีใครอยากรับเราเข้าประเทศ ให้เปลืองทรัพยากรของเค้าแน่นอน พี่เองตอนนี้เรียนทำอาหารอยู่ค่ะ เรียนที่ศูนย์ฝึกอาชีพ กรุงเทพมหานคร เพราะฟรี อิอิ ได้ใช้ประโยชน์จากภาษีที่จ่ายไปบ้างแล้ว :D พบว่า เพื่อนร่วนชั้นที่มาเรียนด้วยกัน เยอะทีเดียวที่มาเรียนเพราะกำลังจะไปทำงานเมืองนอก และพอมีคนรู้จักอยู่บ้าง อาจารย์ยังบอก ถ้าเรียน 2 คอร์สติดกัน รวมได้ 160 ชั่งโมง แล้วไปสอบวัดฝีมือแรงงาน อาจจะมีคน (อาจจะ) จ้างเราไปทำงานต่างประเทศได้ แต่นั่นละ ต้องมีประสบการณ์จริงด้วย นอกจากจะมีคนรูจักช่วย เพราะงานพวกนี้ต้องใช้ทักษะ มากกว่าความรู้ เค้ามีเรียนหลากหลายเหมือนกัน เช่น นวดไทย ตัดผม อื่นๆ ลองไปถามศูนย์ใกล้บ้าน หรือลองถาม ลุงกูเกิ้ลดูนะ

ขอบคุณทุกๆคำแนะนำ ของพี่ๆนะครับ ผมซึ้งใจมากครับ ..ตอนนี้ผมกำลังจะไปเรียนเป็นบาร์เทนเดอร์ แล้วครับ เป็นอาชีพเก่าของพ่อผมด้วย เดินตามพ่อไว้..ไม่เสียหลาย ก็จะพยายามเข้าไปทำงานบนเรือสำราญ ซึ่งคงจะเหมาะสำหรับพวกลุยๆอย่างผม คำแนะนำของพี่ๆมีประโยชน์มาก เตือนสติผมได้ดี แต่ผมขอไปเลือกไปทางของผมเองดีกว่า ถึงจะขรุขระหน่อย แต่รับรอง..ถึงจุดหมาย

อ่านแล้วยิ้มแฉ่ง  :D สุดท้าย น้องสุดท้อง (น่าจะเด็กสุดในนี้น่ะ) ได้ค้นพบทางเดินตัวเองแล้ว ดีใจด้วยนะจ้ะ ที่หาเจอได้ตั้งแต่เด็ก แต่อย่าลืมนะ จะดีร้ายเราเลือกเอง รุ่งก็ดี ไม่รุ่งก็หาทางเดินใหม่ ยังเด็ก ลุยไปเหอะ โฮะๆ อย่างงี้เมากระจายเลยดิ น้องที่รู้จักกันคนนึง มันเคยไปเป็นบาร์เทนเดอร์ที่ภูเก็ตเหมือนกัน เป็นอีกอาชีพได้เลยนะ ตอนไปภูเรือเมื่อปลายปีที่แล้ว ได้มันนี่แหละ ปรุงวอดก้าสูตรหลากหลายให้ได้ชิม มาวไปตามๆกัน เพราะอร่อยโครตต แต่จะให้ดี ทำปริญญาตรีไว้เรื่อยๆ สักใบ ค่านิยมของคนไทย ไม่ได้ทำให้ใคร ก็พ่อเรานั่นแหละ แกจะได้ไปอวดญาติพี่น้อง พ่อแม่ก็หวังเท่านี้ละ

ขอบคุณคร้าบ ถ้าผมมีโอกาสไปแคนาดา จะชงเหล้าให้ดื่มนะครับ Caipirinha ละกันเนาะ อิอิ

ท่องไว้ครับ "ไม่มั่นใจก็ไม่ชนะ" เราทำทุกอย่างเพื่อตัวเราเองทั้งนั้น ผมคิดว่าคุณมีคำตอบของตัวเองอยู่ในใจอยู่แล้ว การเข้ามาโพสต์หรือขอคำแนะนำในนี้ เป็นเพียงช่องทางหนึ่งที่จะสนับสนุนคำตอบที่อยู่ในใจคุณเท่านั้น เดินหน้าต่อไปถ้าตั้งใจจะทำ ผมเป็นกำลังใจให้ เกิดมาทั้งทีเอาดีให้ได้ "ลูกผู้ชายอย่างเรา" ต้องทำได้สักวัน ;)

ใช่แล้วครับ ผมทำทุกอย่างเพื่อตัวผมเองทั้งนั้น จะแย่ยังไงก็ตัวผมเองทั้งนั้น ผมเป็นคนชอบเสี่ยง เรื่องที่ต้องใช้ดวงนี่ชอบมาก :-X ถ้าบ้านอยู่แถว ลาส เวกัส ป่านนี้คง รวยเละ หรือไม่ก็ หมดตัว ไปแล้ว  ;D ขอบคุณมากนะครับที่ให้กำลังใจผม ผมตั้งใจมากครับเรื่องไปแคนาดาเนี่ย ตั้งใจมากจนคิดหาช่องทางไว้เพียบเลย บางอันต้องลองดูก่อน ..ลูกผู้ชายอย่างเรานะครับ ;)